donderdag 24 mei 2018

Boeken

De afgelopen tijd heb ik weer veel gelezen, net als altijd :-)
Eergisteren las ik 'Echo van de tijd' van Pamela Hartshorne uit. Het was misschien hier en daar wat voorspelbaar, maar niet op een storende manier want tegelijkertijd was het ontzéttend spannend! Ik kon het steeds maar moeilijk wegleggen. De avond dat ik het uitlas, ging ik pas om half 12 naar bed (terwijl ik er vaak al voor tienen in lig) en heb eerst nog 2,5 uur wakker gelegen van het boek, omdat het zoveel indruk op me had gemaakt. Het verhaal gaat over Grace, die in onze tijd leeft, die een poosje in het huis van haar overleden tante in York verblijft om de zaken omtrent haar overlijden te regelen. Eenmaal daar krijgt ze steeds weer visioenen van Hawise, een vrouw die in het vroegere York woonde en van hekserij wordt beschuldigd. Mooi boek!

Echo van de tijd

Verder las ik 'Herfst' van Karl Ove Knausgard, en ben nu in 'Winter' bezig. Knausgard heeft de vier seizoenen geschreven voor zijn ongeboren dochter (tenminste, in de eerste delen is zijn vrouw nog zwanger). De boeken bestaan uit korte stukjes waarin Knausgard steeds weer over een ander onderwerp mijmert / filosofeert. De onderwerpen varieren van gevoelens (eenzaamheid bijvoorbeeld) en de wereld, tot aan lichaamsdelen en gebruiksvoorwerpen. Het ene verhaal vond ik meer aanspreken dan het andere (het verhaal over braaksel had hij wat mij betreft weg mogen laten) maar over het geheel gezien vind ik het fijne boeken. Knausgard is een Noor die in Zweden woont, dus Scandinavië komt sowieso veel aan bod, wat ik zelf heel leuk vind. Ik lees de verhaaltjes in bed, omdat je het boek ook zo gemakkelijk even weg kunt leggen na een of meerdere verhaaltjes. Sommige stukjes zijn ook heel ontroerend. 

Herfst

'De mysterieuze impressioniste' van Henny van Kesteren vond ik ook een mooi boek. Het verhaal gaat over de schilderes Berthe Morisot, waarover we eigenlijk weinig horen terwijl er werk van haar in de grotere musea hangt en ze bij een groep bekende impressionisten hoorde. Manet heeft haar meerdere keren als model gebruikt en hij werd een zeer goede vriend van haar. Maar ook Renoir, Monet en Degas waren  vrienden, en zij had connecties met bijvoorbeeld Pisarro en Gauguin. Als vrouw was het in die tijd (19e eeuw) veel moeilijker om het gezin te combineren met een baan, maar Berthe Morisot deed het, en het is mooi dat Henny van Kesteren haar verhaal vertelt (aan de hand van bestaande brieven en documenten) zodat we haar leren kennen.

De mysterieuze impressioniste

'De rode canapé' is van een Franse schrijfster, maar speelt zich grotendeels af in de TransSiberië-Expres. Anne reist haar geliefde, Gyl, achterna als ze al een tijd niets van hem heeft gehoord. In de trein heeft ze alle tijd om wat te mijmeren en dwalen haar gedachten steeds naar har oude buurvrouw, die zij in Parijs heeft achtergelaten, en met wie ze op diens rode canapé zoveel verhalen gelezen heeft. Een prachtig boek, welke niet voor niets allerlei prijzen heeft gewonnen vanwege het verhaal en de schrijfstijl.

De Rode Canapé

Ik heb er nog meer gelezen, ook nog meer heel mooie, maar om het overzichtelijk te houden zal ik die een volgende keer bespreken. 
Ik wil jullie ook nog informeren dat ik heb besloten om wel door te gaan met bloggen, wat betekent dat ik nu bezig ben met alle verplichtingen die nodig zijn vanwege de nieuwe AVG (privacywet). Jullie zullen dus heel binnenkort een door mijzelf geschreven privacyverklaring zien, een cookiemelding heb ik al, ik ben nog bezig met een register, en inmiddels kunnen jullie mijn site ook via een beveiligde omgeving zien (in de internetbalk te zien aan het slotje en 'https'). Het is heel wat werk (ben er al een paar avonden mee bezig) maar ik vind bloggen gewoon nog te leuk om te stoppen.


donderdag 17 mei 2018

Veranderingen i.v.m. de nieuwe privacywet

Even een saai berichtje van mij tussendoor. 
Volgende week gaat de nieuwe privacywet in, wat op zich een goed ding is hoor, maar ook blogs moeten hieraan voldoen. Ik ben er niet zo in thuis, maar heb al wel gelezen dat wanneer men op jouw blog kan reageren, je officieel al persoonsgegevens 'verzameld'. En dat is ook het geval wanneer je links plaatst naar andere personen of sites waar een persoon erachter te achterhalen is. 

Ik vind het ontzettend leuk om jullie reacties te lezen, maar ik word een beetje angstig van deze nieuwe wetgeving, de boetes kunnen namelijk nogal oplopen. 

Vandaar dat ik -wat ik heel jammer vind- de mogelijkheid om te reageren (voorlopig) heb uitgezet. Ook zal ik de komende week mijn eerdere blogberichten nalopen om te kijken of er links staan die mogelijk tot problemen zouden kunnen leiden. Misschien dat ik in de toekomst het een en ander wel weer aanpas, als je een goed privcaybeleid hebt en dit ook op je website plaatst dan mag het weer wél, maar ik moet mij daar eerst in gaan verdiepen en op dit moment raak ik een beetje verstrikt in de wirwar van informatie. Het zal vanzelf wel wat duidelijker worden. 


zondag 13 mei 2018

Plukken

Met al die mooie, zonnige dagen van de afgelopen weken komt de natuur weer helemaal in bloei. En dan ben ik toch wel extra veel buiten te vinden. Lekker lange wandelingen maken en ondertussen wat bloemen plukken voor thuis in een vaasje. 


Meestal pluk ik een bescheiden bosje, er moet ook buiten nog wat te genieten blijven toch? Maar zaterdag was ik met mijn zoontje (hij op de fiets, ik lopend) en hebben we er best wel veel geplukt. Niet alleen voor in de vaas dit keer, we hebben vooral veel verschillende geplukt om te drogen.


Ik heb wel vaker bloemen gedroogd, maar nu alweer een aantal jaren niet. Het idee kwam weer naar boven door dit leuke boek: Smûk van Wimke Tolsma (ook wel bekend van haar bekende blog: wimke.nl). Het boek is echt een aanrader. Het staat vol met inspirerende en gezellige ideeën en recepten die vaak helemaal niet moeilijk zijn maar wel hartstikke leuk. Het bloemen drogen bijvoorbeeld, ze laat zien hoe je eenvoudig een bloemenpers maakt. Ook staan er mooie, simpele kransen in, gezellige kerstdecoraties, kaarsen, haakideetjes etc. De zelfmakers staan op seizoen gerangschikt en er zit zeker voor elk wat wils bij. Echt een boek om blij van te worden! (Haar favoriete winkel is óók Dille & Kamille lees ik, ik moet haar blog dus ook echt gaan volgen :-) )


Ik had nu niet de materialen in huis om een bloemenpers te maken, maar tussen een paar dikke boeken kan het natuurlijk ook.



Eerder deze week vond ik nog Lelietjes van Dalen. Ze zijn beschermd, al wist ik dat tijdens het plukken niet helemaal zeker (ik heb er maar 1 meegenomen, voor de zekerheid). 


Het gipskruid vind ik ook prachtig en is nu nog heel veel aanwezig, al zag ik dat het hier en daar al begon uit te bloeien.De boterbloempjes zijn ook altijd schattig. Hieronder nog een verzameling gele bloemetjes. 


Ik heb ook weer veel leuke boeken uit, dus binnenkort weer even een boekenupdate!

zaterdag 5 mei 2018

Denemarken

Wij zijn weer weer terug van een heerlijke week vakantie. Net als vorig jaar waren we in Denemarken, alleen nu in een huisje in Ribe. Ribe is het oudste stadje van Denemarken, er wordt zelfs beweerd dat het het oudste is van heel Scandinavië. Vroeger woonden hier de Vikingen, niet gek dus dat deze in de omgeving nog steeds centraal staan. Zo is er net buiten Ribe het Vinkingecentre, en dat is geweldig voor kinderen én volwassenen. 


In Denemarken zijn de speeltuinen anders dan dat we in Nederland gewend zijn (foto hierboven is een stukje van de speeltuin in het Vikingecentre). In deze speeltuin is alles gemaakt van natuurlijke materialen, en ongeveer de helft bestond uit water. H. vond het geweldig om steeds over te steken bij de stenen. Er waren genoeg kinderen die het niet mochten van hun ouders, men is veel te bang voor natte kleren. Maar ze leren er zoveel van: durven, balans houden, risico's nemen. Het water was overigens helemaal niet diep, ongeveer 10 cm. Gewoon lekker op laarsjes of blote voetjes, dan blijven de sokken droog! 


Een leuk winkeltje in Ribe, met mooie woonaccessoires.


Door dit straatje liepen wij van vakantiehuis naar het centrum. 


Bij het Vikingecentre was deze week de jaarlijkse Vikingmarkt. Allemaal wol, vilt, houten producten en ook bijvoorbeeld spullen om vuur te maken werden er verkocht. Heel leuk, en ook een ontzettend grote markt. Er waren ook Vikingen uit andere landen, waaronder Nederland waardoor we nog een paar leuke gesprekjes hadden. 


De Vikingen die hier leven, leven daadwerkelijk als Viking (niet alleen de kleding, maar ook slapen, eten etc..), sommige voor een week maar ook wel langer. Het zal dus van week tot week verschillen hoeveel er zijn, maar deze week waren er heel veel (moeilijk in te schatten maar ik schat minstens 200).


We gingen ook een dagje naar Legoland en hebben ons daar ook weer erg vermaakt.


De volgende keer willen we langer (we waren nu 6 dagen waarvan 2 in de auto) want we hebben nog lang niet alles gezien! En het is sowieso een heerlijk en prachtig land.

maandag 23 april 2018

Paars!

Sinds ik op mezelf woon, zijn er verschillende kleuren in mijn huisjes opgedoken. Sommige verdwenen, sommige (groen en wit) waren blijvertjes. Ooit had ik heel veel paars in huis, zowel in de woonkamer als in de slaapkamer. Ik was er toen heel blij mee, maar toen we verhuisden liet ik het paars voor wat het was en koos weer andere kleuren. Ik kan me nu niet voorstellen dat ik ooit nog begin aan paarse muren, maar stiekem is er toch een béétje paars in geslopen hier:


Zo'n fluitketel stond al jaren op mijn verlanglijstje. Een paar keer overwoog ik er een voor mijn verjaardag te vragen, maar dan hadden andere wensen toch weer voorrang (want, meer noodzakelijk bijvoorbeeld). Omdat ze niet goedkoop zijn, bleef de aanschaf er steeds bij. Maar nu vond ik bij een tijdschrift een kortingsbon voor een bekende webshop waarvan ik wist dat deze de keteltjes verkoopt dus ik besloot even te kijken. En toevallig was er op dat moment 25% korting op het merk Le Creuset (bekend Frans merk welke bekend staat om deze ketels maar ook bijvoorbeeld om hun pannen). Zoveel korting bij elkaar, dat tref je natuurlijk nooit dus ik heb spontaan besteld. Ze hebben ze in allerlei kleurtjes trouwens, en ook een aantal verschillende modellen. Dit is de 'demi' (ruim 1 liter). En ja, ik koos voor paars. De kleur is in het echt iets minder fel, en wat warmer dan dat het op de foto lijkt. Het was lastig kiezen hoor, ik vond meerdere kleuren heel mooi. Het grotere model is er zelfs in nóg meer kleuren. Maar deze vond ik wel mooi warm en ik vermoed dat ik er niet snel op uitgekeken raak.


Lieve H. plukte wat blauwe duifjes uit de tuin en zette ze in een vaasje. Ook al zo mooi paars!


De paarse kopjes kreeg ik van vriendin L. toen zij wat servies opruimde. Ik vind ze nog steeds leuk! De thee links kreeg ik ook van haar, de thee rechts kocht ik bij de Deense winkel Tiger.

Fijne week!

zondag 15 april 2018

Een tipi (speeltentje) en een paastoetje

Al een paar jaar liep ik met het idee om eens een tipi te maken voor mijn zoon, als speeltentje voor binnen en buiten. Nu besloot ik in het paasweekend maar eens door te pakken en het tentje ook daadwerkelijk te maken. Samen zochten we bij Kwantum een leuke stof uit, het werd deze grijze met zwarte dennenboompjes (of zijn het sparren?). Bij Kwantum hebben ze een leuke collectie stoffen die hiervoor heel geschikt zijn, en maar 5 euro per meter. Op de laatste foto is het patroon het beste te zien. Bij de Welkoop kochten we bamboestokken.


Ik had nog nooit een tipi genaaid, dus het was even proberen welk formaat de delen moesten hebben. Ik wilde het niet te klein maken, omdat mijn zoon ook al niet heel klein meer is. Maar hij moest qua formaat nog wel in onze huiskamer passen (dat past dus nét).


 Natuurlijk zie ik na zo'n eerste keer nog wel verbeterpunten, maar ik ben redelijk tevreden en mijn zoon is helemaal blij en daar gaat het natuurlijk om! We hebben er kerstlichtjes in gehangen, hij sleepte er ook meteen kussens, een dekentje, boeken, fruit en wat speelgoed in dus het werd een gezellig plekje.


Het handige is dat de tent na het spelen ook zo weer bijeengepakt kan worden. Ik kan hem naast de kast uit het zicht zetten, dus het ruimt handig op.  


Ik wilde jullie ook nog even ons paastoetje laten zien. Pasen vieren wij altijd met de familie. Dan gaan we eieren zoeken en verven en meestal eten we dan even met zijn allen, waarbij iedereen iets maakt zodat de taken verdeeld zijn. Wij mochten dit keer een toetje verzorgen. We hebben het vrij simpel gehouden, maar toch ziet het er feestelijk uit, vind ik. Je kunt de soesjes zelf maken maar ik kocht ze kant en klaar. (Pure) chocolade smelten, ze daar even met de bovenkant in dopen en dan maak je er een mooie stapel van. De decoratie kun je ook met de gesmolten chocolade vastplakken. Wij kozen voor deze schattige kipjes van fondant (Hema).

woensdag 4 april 2018

Boeken

Jullie weten inmiddels wel dat ik veel lees en ook de laatste weken zaten er weer heel mooie boeken bij! Ik zal er weer een aantal met jullie delen.

Alles goed en wel

'Alles goed en wel' van Mirjam Oldenhave leest als een trein. Het gaat over Julia, die door relatieproblemen op straat komt te staan en dringend onderdak zoekt. Ze krijgt per toeval een aanbod: zij mag in het huis wonen van een mevrouw die in coma ligt, onder de voorwaarde dat zij eens per dag naar deze vrouw toe gaat om haar te verzorgen. Dit aanbod neemt ze aan, maar al gauw komt ze erachter dat het nogal een vreemde huishouding is: er loopt een verwaarloosd meisje te pas en te onpas binnen, een kapster huurt er een kamertje, de tuinman is kind aan huis en dan is er ook nog een vluchteling die zich er thuis voelt...

Ik vind het een hartverwarmend boek, een origineel verhaal, een mooi einde. Ik was al een poos benieuwd naar dit boek. Overigens is dit het eerste boek voor volwassenen van deze schrijfster (onder andere bekend van de 'Mees Kees'-boeken), die al wel heel wat kinderboeken op haar naam heeft. Ik was daardoor wel even bang dat het boek misschien kinderlijk geschreven zou zijn, maar dat is absoluut niet zo. Het is echt een aanrader.

Verras me

Ook was ik heel benieuwd naar het nieuwe boek van Sophie Kinsella. Zij heeft een grappige schrijfstijl (die ook in de vertaling goed tot haar recht komt) en originele verhalen. Dit boek gaat over Sylvie en Dan, al jaren gelukkig getrouwd totdat hen een lang leven voorspeld wordt. Dat klinkt positief, maar... nog 67 jaar getrouwd blijven... dat is wel heel lang! De paniek slaat toe. Ze besluiten elkaar regelmatig te verrassen, maar dan loopt alles uit de hand.

Hoewel het soms ietwat voorspelbaar is, vond ik het wel weer een heel fijn boek met de bekende humor die de schrijfster heeft. 

Donkerblauwe Woorden

'Donkerblauwe woorden' gaat over Rachel en Henry, die altijd beste vrienden waren. Henry's vader heeft een boekwinkel waarin een kast met boeken staat waarin iedereen mag schrijven, onderstrepen of briefjes achterlaten. Vlak voordat Rachel verhuist laat ze een liefdesbrief achter voor Henry..

Het boek las lekker vlot, wat misschien ook komt doordat het een 'young adult' boek is. Het verhaal is origineel, de boekwinkel voelde alsof ik er ook echt zat, dus goed beschreven. We horen het van de kant van Rachel én van Henry. Ook zitten er veel literaire verwijzingen in, wat ik zelf altijd wel leuk vind. Al met al dus een aanrader.

Het grote misschien

'Het grote misschien' van John Green (bekend van 'een weeffout in onze sterren') is ook een 'young adult'. Miles, de hoofdpersoon, komt op een kostschool terecht en maakt daar al snel wat vrienden waaronder Alaska, een meisje waar hij verliefd op raakt. Maar dan verongelukt zij...

Het is een mooi, psychologisch boek wat goed de gevoelens en gedachten van jong volwassenen weerspiegeld. Ik vond het ook een ontroerend boek, en het feit dat Miles een obsessie heeft voor de laatste woorden van overledenen is eigenlijk wel een mooie toevoeging aangezien er bijzondere laatste woorden bij zitten. De gesprekken tussen de tieners zijn prachtig en regelmatig diepgaand en filosofisch, dat sprak mij zeer aan.

Ik nog wel van jou

Verder las ik onder andere nog 'Ik wel van jou' van Elke Geurts over haar relatie die plotseling eindigd na 24 jaar omdat haar man zegt niet meer van haar te houden. Zoals de titel al aangeeft, zij houdt nog wel van hem en dat zorgt ervoor dat ze zich maar moeilijk kan losmaken. Dat er ook kinderen zijn, maakt het nog moeilijker. 

Het verhaal is autobiografisch. Het verdriet en de wanhoop die de schrijfster beschrijft zijn aangrijpend en ontroerend. Haar geloof in de liefde vind ik heel mooi en ik vind het dapper dat ze zo open is en het niet mooier maakt dan het is.

Ik ben nu begonnen in een mooi boek waarover ik nu al veel positiefs te melden heb, maar daarover later meer!